آراسته شدن اعمال بد در نظر انسان1)

وقتی که بیفتی توی دام شیطان، خوب رو بد می بینی، بد رو، خوب! و این یعنی افتادن توی خطر.

توی سوره فاطر آیه 8، این سوال مطرح شده که: آيا آن كس كه زشتى كردارش براى او آراسته شده و آن را زيبا مى‌بيند ؟... و بعد جمله تمام می شود و ادامه آیه. پاسخ سوال و جواب شرط را نمی گوید. معمولا مفسران این جمله «کمن لیس کذلک» را در تقدیر می گیرند و معنای کل جمله این طور می شود:آيا آن كس كه زشتى كردارش براى او آراسته شده و آن را زيبا مى‌بيند، مانند کسی است که چنین نیست؟! تقدیر این جمله مشکلی نداره ولی به معناهای دیگری هم می توان دست پیدا کرد. باید به فکر بیفتیم که آیا آن که این طوری هست و زشتی در دیدگانش زیبا شده، هدایت میشه؟! به سعادت می رسه؟! اصلا فکر داره؟! نجات پیدا می کند؟! سکوت در بیان جواب شرط آیه، از همه گویاتر هست و این روش در آیات قرآنی دیگر هم هست....

​​​​​​وقتی که عمل بد در نظر انسان، آراسته باشد، یعنی یک انحراف فکری خطرناک در این طور انسانی شکل گرفته، که باعث هلاکتش می شود. این طور آدمی، از بصیرت انسانی، تهی هست و از مسیر هدایت، دور.

بدترین حالت برای انسان، این هست که کار زشت خود را زيبا ببینه، این چنین فردی، نمی تونه حق رو از باطل، و خوب را از بد تشخیص بدهد. وقتی یکی به قیامت ایمان نداشته باشد به این حالت خطرناک دچار و روز به روز گمراه تر و.... می شود

ادامه دارد.

منبع، برگرفته از مقاله «آراسته شدن اعمال بد در نظر انسان»

تجسم اعمال در قیامت 4)

در کل مقاله، 4 روایت ثبت شده و من فقط روایت آخر رو که در صفحه 27 درج شده، می نویسم.

پیامبر صلوات الله علیه فرمودند: چون از قبرهایشان خارج می شوند عمل هر انسانی که آن را در دنیا انجام داده، با او خارج می شود، چون عمل هر انسانی در قبر همراه او است. منبع کتابی که نویسنده مقاله استفاده نمودند این حدیث رو، تفسیر البرهان4، صفحه 87.

پایان.

منبع مقاله

تجسم اعمال در قیامت 3)

برخی آیات درباره تجسم اعمال در قیامت:

ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم: روزى كه آدمى آنچه را با دست خويش پيش فرستاده است بنگرد؛ و كافر گويد: «كاش من خاك بودم.» آیه 40 نبأ

آن روز، مردم [به حال‌] پراكنده برآيند تا [نتيجه‌] كارهايشان به آنان نشان داده شود. زلزال آیه 6

پس هر كه هموزن ذرّه‌اى نيكى كند [نتيجه‌] آن را خواهد ديد.زلزال آیه 7

و هر كه هموزن ذرّه‌اى بدى كند [نتيجه‌] آن را خواهد ديد.زلزال آیه8

و كارنامه [عمل شما در ميان‌] نهاده مى‌شود، آنگاه بزهكاران را از آنچه در آن است بيمناك مى‌بينى، و مى‌گويند: «اى واى بر ما، اين چه نامه‌اى است كه هيچ [كار] كوچك و بزرگى را فرو نگذاشته، جز اينكه همه را به حساب آورده است.» و آنچه را انجام داده‌اند حاضر يابند، و پروردگار تو به هيچ كس ستم روا نمى‌دارد. سوره کهف آیه 49

نکته:ترجمه آیات از استاد فولادوند است و با ترجمه ای که در مقاله استفاده شده، متفاوت است.

منبع مقاله

ادامه دارد... ​​​​​​

تجسم اعمال در قیامت 2)

اعمال خوب و بد انسان در این جهان به صورت انرژی باقی می ماند و در عالم برزخ و قیامت تبدیل به صورتی می شود که متناسب با آن عالم است و همراه انسان خواهد بود.

وقتی انسان به بهشت یا جهنم رفت همان اعمال به شکل نعمت یا عذاب بر او مسلط خواهد شد. این نکته مهم مقاله هست . ​​​​​​

ادامه دارد...

منبع: تجسم اعمال در قیامت

تجسم اعمال در قیامت 1

روزى كه هر كسى آنچه كار نيك به جاى آورده

و آنچه بدى مرتكب شده،

حاضر شده مى يابد؛

و آرزو مى‌كند:

كاش ميان او و آن [كارهاى بد] فاصله‌اى دور بود.

و خداوند، شما را از [كيفر] خود مى‌ترساند،

و [در عين حال‌] خدا به بندگان [خود ]مهربان است.

آل عمران آیه 30

خداوند پس از ترسیم این صحنه از صحنه های قیامت، می فرماید: خدا مؤمنان را از خود می ترساند و این برای تاکید مطلب است و اینکه مؤمنان این مسئله رو جدی بگیرند و از خدا بترسند و اعمال خود را اصلاح کنند. جالب اینکه در همان حالی که خدا مؤمنان را از خود برحذر می دارد، می فرماید خدا بر بندگان مهربان است. تذکر این صفت الهی برای تذکر این مطلب است که خداترسناک نیست، بلکه باید از اعمال خودمان بترسیم و از این که خدا به اعمال ما کیفر بدهد، هراس داشته باشیم و گرنه خداوند مهربان است و هیچ گاه بدی و ناراحتی بندگان خود را نمی خواهد.

ادامه دارد.

منبع: مقاله تجسم اعمال در قیامت نوشته یعقوب جعفری، درج شده در مجله درسهایی از مکتب اسلام شماره 10. از صفحه 22 تا 27.

​​​​​​جاهای مهمش رو می نویسم.

لقمان و اندرزهایش (1)5

مقاله رو کامل ننوشتم. توی این پست قسمت پایانی رو می نویسم.

نکته:عنوان اصلی مقاله «لقمان و اندرزهایش(1).هست و شماره 2 آن در مجله دیگری ثبت شده که ندارمش.

غیر از لقمان، کسان دیگری هم بودند که مجموعه ای از نصایح و اندرزها، خطاب به فرزندانشان از خود به یادگار گذاشتند واین شیوه خاصی بوده است. از همه مهمتر وصایای علی علیه السلام به فرزندان خود هست که در کتاب های حدیثی آمده است. خطاب به امام حسن، امام حسین و محمد حنفیه. مفصل ترین وصایا و اندرزهای امام به امام حسن علیه السلام است که در نهج البلاغه نقل شده است.

سید بن طاووس، یکی از علما هست که کتابی به نام کشف المحجة لثمرة المهجة، خطاب به دو فرزندش محمد و علی نوشته.

علی بن حسین البابویة و شیخ مفید هم، وصایای برای فرزندانشان نوشتند.

مقاله اثریعقوب جعفری است و در مجله درسهایی از مکتب اسلام شماره 4 درج هست.

پایان.

لقمان و اندرزهایش 4

هم بعد از اسلام و هم قبل از آمدن اسلام، از لقمان و حکمتش سخن هست.

در ادبیات عربی و فارسی، در متون نثر و حتی به صورت شعر، از او سخن هست. نمونه عربی مقاله رو نمی نویسم.

بعد اسلام، نمونه اشعار و متون نثر درباره لقمان:

مولوی:

حکمت لقمان چو داند این نمود

پس چه باشد حکمت رب الوجود

ناصرخسرو:

ملک و امامت سوی کسی است که او راست ملک سلیمان و علم و حکمت لقمان

منوچهری دامغانی:

چو رستم گشت در کوشش، چو حاتم گشت در بخشش

چو لقمان گشت در حکمت، چو سلمان گشت در عرفان

سعدی:

نکو گفت لقمان که نازیستن

به از سال ها بر خطا زیستن

جامی:

به حکمت چو لقمان به حشمت سلیمان

به صولت فریدون، به دولت سکندر

نمونه قبل از آمدن اسلام را نمی نویسم.

مقاله یعقوب جعفری ادامه دارد

لقمان و اندرزهایش 3

لقمان پیامبر نبود و فقط به او حکمت داده شده بود. از لحن آیات قرآنی که درباره او نازل شده، معلوم هست که او پیامبر نبود، چون هرگز از فرستاده شدن او به سوی قوم خود و عکس العمل قومش سخنی به میان نیامده و در آیاتی که نام هاي پیامبران ذکر شده، از او یاد نشده است.

برخی از مفسران گفتند که او پیامبر بوده است. آن ها( مفسران) حکمت را معادل با نبوت دانسته اند، چون در برخی از آیات قرآنی درباره پیامبرانی همانند داوود و عیسی و پیامبر اسلام صلوات الله علیه، گفته شده که خداوند به آن ها حکمت داد. این استدلال، چندان استوار نیست، چون دلیلی ندارد که حکمت در این گونه آیات به معنای نبوت باشد. خداوند به پیامبران خیلی چیزها داده که علاوه بر مقام نبوت است، مانند:کتاب، میزان، ملک، و به داود ذوب کردن آهن و ساختن زره یاد داد. علاوه بر آن، در برخی از آیات، از جمله در آیه 151 سوره بقره که پیش از این نقل کردیم، چنین آمده است که پیامبر وظیفه داشت به مردم حکمت یاد بدهد، قطعا در این جا حکمت به معنای نبوت نیست.

نام لقمان، آن چنان با حکمت درآمیخته است که در فرهنگ اسلامی، افرادی را که دارای بینش و بصیرت لازم بودند، به لقمان تشبیه می کردند، مثلا در چند روایت. حضرت علی علیه السلام، سلمان فارسی را به لقمان تشبیه کرده است.

از علی بن ابیطالب علیه السلام درباره سلمان فارسی پرسیدند، فرمود: او مردی از ما خاندان است. کدام یک از شما مانند لقمان حکیم را دارید؟ سلمان، علم اول و آخر را می دانست و کتاب اول و آخر را خواند و او دریای تمام نشدنی بود. (کتاب الطبقات الکبری، جلد 4، صفحه 64)

همچنین از امام رضاعلیه السلام نقل شده که درباره ابوحمزه ثمالی فرمود: او(ابوحمزه) در زمان خود مانند لقمان در زمان خود بود. (کتاب رجال الکشی، جلد 2،صفحه 458)

و درباره حاتم اصم که مواعظی داشت، گفته اند:او لقمان این امت بود. (تاریخ بغداد، جلد8، صفحه 239)

مقاله یعقوب جعفری با عنوان لقمان و اندرزهایش ادامه دارد....

لقمان و اندرزهایش 2

ادامه مطلب، لقمان کیست؟

لقمان حکیم یک سوره از سوره های قرآن به نام او است. بخشی از اندرزها و حکمت های او در سوره لقمان آمده است، او، مردی سیاه پوست از دیار حبشه و نوبه بود که به صورت برده به سرزمین فلسطین آورده شده. او، نجاری و خیاطی را به خوبی می دانست. لقمان، در عصر داود نبی زندگی می کرد و به او سمت قضاوت داده شد. او عمری طولانی داشت. گفته شده که او هزار سال زندگی کرد. ( بحر المحیط، جلد7، صفحه 181)

لقمان، به خاطر تهذیب نفس و تقوای الهی به مرحله ای رسید که خداوند به او حکمت عطا کرد.

و لقد آتینا لقمان الحکمة(لقمان، 12) همانا به لقمان حکمت دادیم.

این طور لقمان بصیرتی پیدا کرد که به وسیله آن، از حقایق امور آگاه شد و دانش آنچه را که دیگران نمی دانستند به دست آورد. حکمتی که خداوند به او عطا کرد، از جنس همان حکمتی بود که به پیامبران داده بود و درباره او می فرماید:

... و من یؤت الحکمة فقد اوتی خیرا کثیرا... (بقره 169)؛ و به هر کس که حکمت داده شود، او را نیکی های بسیار داده شده است.

حکمت، همان چیزی است که پیامبران الهی مأموریت داشتند که در کنار کتاب آسمانی، آن را نیز به مردم یاد بدهند.:

كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ(آیه151 بقره)

همچنان در میان شما پیامبری از خودتان فرستادیم که آیات ما را بر شما تلاوت کند و شما را پاک گرداند و به شما کتاب و حکمت بیاموزد و آنچه را که نمی دانستید به شما یاد بدهد.

واژه لقمان، یک واژه غیر عربی است هر چند که مطابق با یکی از اوزان عربی مانند :عریان، قربان، طوفان و عثمان است. بعضی ها این واژه را عربی دانسته اند که مشتق ارتجالی از «لقم» به معنای بلعیدن است.

به طوری که در روایات آمده، لقمان پیامبر نبود و فقط به او حکمت داده شده بود. از لحن آیات قرآنی که درباره او....

ادامه دارد....

لقمان و اندرزهایش 1

ادامه مطلب

در آیه آمده که « ما به لقمان حکمت دادیم»

منظور از حکمت، داشتن بصیرت در امور و آگاهی از حقایق اشیاء هست.

حکیم هم شخصی هست که نظرش همیشه مطابق با واقع و صواب.

در ادامه آن جمله، این طور حکمت رو تفسیر می کند که به او گفته شد :

خدواند را سپاسگزاری کن

سپاسگزاری خداوند عین حکمت هست، چون انسان شاکر، قدرت و عظمت و نعمت های بی شمار خدا را در زندگی درک می کند و درک این حقایق هم جز با بصیرت نافذ و حکمت، ممکن نیست و شخصی که این حقایق رو درک می کند، بی اختیار شکرگزاری انجام می دهد.

شکرگزاری نعمت های خداوند، باعث افزایش نعمت ها می شود و ارتباط انسان رو با خدا محکم می سازد. و در نتیجه، باعث آرامش روح و روان و اطمینان خاطر هست.

برای همین هست که فرموده:هر کس شکر کند، جز این نیست که به سود خود شکر کرده و هر کس ناسپاسی کند خداوند بی نیاز و ستوده است.

بدون شک، خداوند از سپاسگزاری بندگان و حتی از عبادت آنان بی نیاز هست، چون خداوند غنی مطلق هست و در ذاتش احتیاج و نیاز، معنا ندارد. و اینکه مردم را به سوی شکر و عبادت دعوت می کند، برای پرورش و تکامل آن هاست و این‌‌؛ از مهربانی خداوند بر بندگان ناشی می شود.

در آیه بعدی،... لقمان گفت:پسرک من برای خدا شریک قرار مده، که شرک، ظلمی بزرگ است.

بدون شک، شریک قرار دادن برای خدا، بزرگ ترین معصیت و خود، منشأ معصیت های دیگر هست.

شخصی که برای خدا شریک قرار می دهد و از مکتب پیامبران روی برمی گرداند، بالاترین ستم را به خود و به جامعه می کند، به خود ستم می کند، چون خود را از نعمت ایمان و آثار و برکات آن محروم می سازد و خود را در معرض عذاب دنیوی و اخروی قرار می دهد، و به جامعه ستم می کند، چون سبب گستردگی این تفکر می شود و مردم را در معرض گرفتاری به این حالت قرار می دهد

لقمان کیست؟

ادامه دارد.....

منبع:مقاله لقمان و اندرزهایش تالیف یعقوب جعفری، درج شده در مجله درسهایی از مکتب اسلام شماره 4