قرآن و عترت

وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ [80]

و هنگامى‌كه بيمار شوم مرا شفا مى‌دهد.

نگاه کنیم به تفسیر اهل بیت علیهم السلام جلد۱۰، صفحه۵۶۴

عرزمی از پدرش نقل می‌کند که امام صادق (فرمود: «هرکس شبی بیمار شود و آن را نیکو پذیرفته و خدا را به خاطر آن سپاس‌گزاری کند، همچون عبادت شصت‌سال می‌باشد». پدرم گفت: «به حضرت عرض کردم: معنای نیکو پذیرفتن آن چیست»؟ فرمود: «بر [رنج و ناراحتیِ] آن بیماری صبر کند و کسی را از آنچه بر او گذشته باخبر نسازد و چون صبح کند خداوند را به خاطر آنچه بر وی گذشته سپاس گوید».

اجمیل‌بن‌صالح گوید: از امام صادق (در مورد حدّ و اندازه شکایت که برای مریض مکروه است پرسش شد، فرمود: «همانا مرد می‌گوید من امروز تب کردم و شب گذشته از جهت بیماری به بیداری به سر بردم درحالی‌که راست گفته و این شکایت نیست و همانا شکایت آن است که بگوید: «من به بلا و بیماری مبتلا شدم که هیچ‌کس به مانند آن گرفتار نگشته، یا آنکه بگوید: آن مرض و دردی که به هیچ‌کس نرسیده به من رسیده». و شکایت این نیست که بگوید: «دیشب [به‌واسطه‌ی شدّت مرض] نخوابیدم و امروز تب مرا فرا گرفت و مانند این (امور)».

_________

*تفکر بیشتر:

اگر شب بیمار شدی، با صبر و شکیبایی و بدون شکایت کردن به خدا سپاس بگو تا پاداش ۶۰ سال عبادت را بگیری. منظور از شکایتِ ممنوع این نیست که درد و سختی‌ات را تعریف کنی، بلکه نباید با غر زدن و اعتراض، خودت را از خدا شاکی نشان دهی. در واقع، تو می‌توانی واقعیتِ بیماری‌ات را بگویی، اما نباید طوری رفتار کنی که انگار دنیا به تو ظلم کرده یا درد بی‌مانندی به تو رسیده است.